Opgave regisseur Mentale Gezondheid, Masha Wight
Ik ben Masha Wight, ik ben 1 mei jl. gestart als opgaveregisseur in Zaanstreek-Waterland voor het IZA. Ik ondersteun de bestuurlijk ambassadeur van de prioritaire opgave mentale gezondheid, Marieke van de Ven, bij het opstellen van de uitvoeringsagenda. Deze uitvoeringsagenda is erop gericht de mentale gezondheid van de inwoners in Zaanstreek-Waterland te verbeteren.
Het is een onderwerp dat mij nauw aan het hart ligt. Hoe het met iemands mentale gezondheid gaat, is niet altijd evengoed zichtbaar. Terwijl dit, en vooral chronische psychiatrie, voor iemand soms levens ontwrichtend is. Ik heb hiervoor in de GGZ en maatschappelijke opvang gewerkt. Daar zag je veel mensen met psychiatrische problematiek en daarnaast ook heel veel pech in het leven. Een goede mentale en psychische gezondheid is dus belangrijk om een leven te kunnen leiden zoals je dat wilt. Ik vind dat iedereen recht heeft op een leven zonder beperkingen. Soms zie je dat problematiek al op jonge leeftijd is ontstaan. Suïcidegedachten en gevoelens van eenzaamheid zijn erg hoog in Zaanstreek-Waterland, vooral bij jongeren. Juist daarbij is het belangrijk om op tijd te zien wat er nodig is om ervoor te zorgen dat het niet escaleert. Het zou heel mooi zijn als we als land sterker worden in het vroegtijdig signaleren en oppakken van problemen op dit vlak. Het IZA zie ik als een kans om als hefboom voor elkaar te krijgen dat we met elkaar de zorg voor de inwoners hierin efficiënter gaan organiseren.
Veerkracht als inspiratie
Ik raak geïnspireerd door mensen die enorme veerkracht laten zien om bepaalde dingen te boven te komen. Soms zelfs in situaties waarbij je het niet had verwacht en dan verder gaan met het leiden van een mooi eigen leven. Dat gaat zoveel verder dan woorden als eigen kracht, eigen regie, zelfregie. Als je niet oppast worden dit containerbegrippen zonder lading. Maar het gaat echt ergens over. Mensen die bijvoorbeeld kampen met verslaving, en vanuit lotgenotencontact de kracht vinden om dat aan te gaan en erna ups & downs clean uitkomen. Zo kunnen zij als mens vervolgens ook hun bijdrage leveren.
Maar mentale gezondheid is natuurlijk meer dan deze heftige psychische problematiek. Ik ben alleenstaande moeder en heb drie kinderen van 18, 16 en 14 jaar oud. Als ik bijvoorbeeld zie hoe zij worstelen met de digitale tijd van nu in vergelijking met mijn jeugd. De prikkels zijn soms te veel om allemaal te verwerken. Je moet ook de tijd kunnen hebben voor mentale rust en prikkelverwerking. De tijd van nu vraagt ons andere dingen om de mentale veerkracht te kunnen houden. Wij hebben hierin als samenleving ook een taak.
Rol als opgaveregisseur
In mijn loopbaan heb ik diverse functies en rollen vervuld. Er komen wat lijnen samen in de functie van opgaveregisseur waarbij over sectoren en domeinen heen de doelen worden nagestreefd. Ik ben oprecht nieuwsgierig naar hoe ik de partijen kan verbinden, hoe zij met elkaar kunnen werken aan de opgave en met elkaar het proces doorleven.
Mijn doel is niet persé dat er 1 september een uitvoeringsagenda ligt die volledig af is. Mijn doel in deze fase is ervoor te zorgen dat betrokken partijen hun eigen en elkaars waarde zien. Elkaar leren kennen, versterken en van hieruit een betekenis hebben voor de inwoners in Zaanstreek-Waterland. Uiteindelijk wil je dat er op het terrein van mentale gezondheid een krachtige netwerksamenwerking is. Een succesvolle netwerksamenwerking gaat erover dat je (iets) meer wil geven dan wil nemen. Er zijn veel belangen. Als je dit soort knelpunten samen wil oplossen word je geacht iets meer te brengen dan je eruit wil halen.
Ik zie een kans dat het IZA voor Zaanstreek-Waterland het ‘vehicle’ is om de bereidwilligheid van partijen om te zetten naar echte actie om het samen te doen. Er is geen onwil, mensen willen altijd een bijdrage leveren en dingen beter maken. Er zijn echter soms andere prioriteiten die in het werken aan de gezamenlijke opgave parten spelen. Hoe gaan we er deze keer voor zorgen dat we niet in herhaling vallen maar echt vooruitgaan? We zeggen vaak geen nieuwe dingen, maar dingen die we al weten. Nu het moment van doen!
Even terugblikken op de startfase tot nu
Tot nu toe heb ik met veel mensen kunnen spreken. Dit helpt enorm om het beeld scherper te krijgen van wat er allemaal al is en waar ruimte is voor versterking. De wens was om een werkconferentie te organiseren om samen met alle stakeholders in gesprek en aan de slag te kunnen met de uitgangspunten uit het regioplan. Om dat samen in te kleuren met zowel inwoners, zorg- en welzijnsorganisaties, GGD en gemeenten. Dit was in de tijd helaas niet haalbaar. Daarom is besloten de input persoonlijk op te halen en de werkconferentie te verplaatsen na de zomervakantie. Waar we voor willen waken is iets te bedenken dat niet gedragen en geleefd wordt. Als dat gebeurt, is naderhand nog veel werk te verrichten om iedereen te betrekken en eigenaarschap te organiseren.
Voor de lezers van de nieuwsbrief
Psychische en mentale klachten komen veel voor. Daar zijn cijfers over van het RIVM, Trimbos en het CBS die ik niet uit mijn hoofd ken. Maar ik weet zeker dat er binnen onze lezers zeker 20-25% zit die te kampen heeft met mentale gezondheid. Graag wil ik de lezers de volgende boodschap meegeven. Enerzijds, wees alert op elkaar en zorg voor elkaar. Het contact van mensen onderling is vaak de grootste oplossing. Anderzijds, er is altijd hulp in een vorm van ondersteuning of iemand die je kan helpen. Je hoeft er niet alleen mee rond te blijven lopen.
